2006/Sep/19


Do you believe in Destiny?



คุณเชื่อในเรื่องของพรหมลิขิตไหม ?


เคยสงสัยบ้างรึเปล่าคะ? ทำไมคนสองคนทั้งๆ ที่อยู่ห่างกันไกลแสนไกล..แต่ก็ยังกลับได้มาพบกัน



หรือกับบางคนที่แม้พึ่งจะได้รู้จัก..แต่ก็กลับรู้สึกคุ้นเคยและพบว่ามีอะไรหลายๆ อย่างที่คล้ายกับเรา




แม้อาจจะไม่เคยพบเจอหรือพูดคุยกันมาก่อน...แต่ก็สัมผัสได้ถึงพลังแห่งความผูกพัน




ยิ้มและยินดี...เมื่ออีกฝ่ายมีความสุข



ห่วงใยและอาทร...เมื่อรู้ว่าอีกคนมีทุกข์



สำหรับฉันแล้ว...



ฉันเรียกสิ่งเหล่านี้ว่ามันคือ "พลังแห่งพรหมลิขิต"



และฉันพึ่งจะเชื่อว่ามันมีอยู่จริง......เมื่อฉันได้มาพบกับพวกคุณ





กลับมาแล้วนะคะ กลับมาพร้อมกับ theme ใหม่(อีกแล้ว) สวยถูกใจใครบ้างรึเปล่าคะ? แต่ไม่รู้ล่ะ ที่แน่ๆ มันถูกใจดิฉัน เพราะว่าเป็นดอกไม้สุดโปรด "ดอกลั่นทม" แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ดิฉันชอบที่จะเรียกชื่อเดิมของมันซึ่งก็คือ "ลั่นทม" มากกว่าชื่อ "ลีลาวดี" ที่น่าจะฟังดูเพราะและความหมายดีกว่าชื่อเก่า เอาไว้คราวหน้าจะมีนิทานตำนานดอกลั่นทมมาเล่าสู่กันฟังนะคะ ได้อ่านไปพร้อมๆ อยู่ในบรรยากาศของ theme ใหม่ ที่ออกหวานๆ เย็นๆ แบบนี้ท่าทางจะดีเหมือนกันนะคะ (โฆษณาสุดๆ....อิอิ)




ดิฉันไม่ได้หายไปนานอย่างที่คิดเลยใช่ไม๊ล่ะคะ เพราะยังไปโผล่ตามที่ต่างๆ บ้างประปรายพอให้รำคาญใจกันเล่นๆ ซะด้วยซ้ำ ฮา ฮา แถมมีวันนึงแอบไปนั่งเล่นอยู่ที่บ้านเก่า "สมุดบันทึกหัวใจดวงเดิม" แต่พวกคุณบางคนก็ยังตามไปจนเจอ ดิฉันเลยปูเสื่อต้อนรับนั่งคุยกันถึงบรรยากาศเก่าๆ เพลินไปเลย อิอิ พูดแล้วก็คิดถึงเพื่อนเก่าหลายๆ คนนะคะ หายไปกันหลายคนเลยทีเดียว จะมีซักกี่คนกันนะ ที่เคยรู้จักดิฉันในนามของ "หงส์น้อย" (แต่วันนี้ไม่น้อยแล้วนะ ฮึ)




จำเป็นต้องรีบกลับมาค่ะ เพราะไม่งั้นดิฉันกลัวว่าจะโดน "พวกสมองกล..เหมือนคนแต่ไม่มีหัวใจ" เข้ามายึดบ้านหลังนี้ของดิฉัน เหมือนกับที่โดนไปแล้วกับบลอคเก่า ซึ่งลองไปสำรวจมาคร่าวๆ ปรากฎว่าเริ่มมีเข้ามาบ้างแล้วค่ะ ทีแรกดิฉันก็ยิ้มดีใจนึกว่ามีคนมาชมกันจริงๆ "best blog,really amazing! Keep working." (โอ๊ว..จอร์ช , มันยอดดดมากกก ประมาณนั้นอ่ะนะคะ) ฉีกยิ้มไปได้ เกือบ 270 องศาแล้วล่ะ แต่พอเอาเม้าส์ชี้ไปดูลิงค์ ปรากฎว่าเป็นเว็บขายของซะงั้น...เฮ้อ..รู้ความจริงแระ..อยากจะกรี๊ดด

ทำไมวันนี้ดิฉันพูดมากจังคะ? สงสัยไม่ได้คุยกะใครมาเป็นชาติ แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ นะคะ..เฮ้อ แต่ช่างเถอะค่ะ ใครไม่คุยกะเรา เราก็คุยกะตัวเอง พูดคนเดียวก็ได้...ไม่เห็นจะง้อใครเลย แป่ว!!! สงสัยจะเพี้ยนไปจริงๆ รีบไปดีกว่านะคะ วันนี้มาแบบไม่ค่อยได้ตั้งตัวง่ะ เพราะเห็น Exteen เปิดรั้ว แหะๆ เป็นโอกาสดีเลยอาศัยช่วงชุลมุนเข้ามาเปิดบ้านซะเลย หุหุ



วันนี้ก็ไร้สาระ(อีก) ตามเคย เฮ้อ! เอาเถอะนะคะ ถ้าใครอยากอ่านวิชาการหรือบทความทางการศึกษา ก็คงต้องขอเชิญที่บลอคถัดไปค่ะ (อ้าว..รีบปิดกันใหญ่เลย ) แหะๆ แต่มาจนป่านนี้แล้วจบพอดีเลยค่ะ สายไปซะแว้วว มีใครอ่านจบไม๊คะเนี่ย จะแจกรางวัลเป็นรอยยิ้ม อิอิ ดีใจนะคะที่ได้กลับมาทักทายพวกคุณอีกครั้งค่ะ ขอบคุณนะคะ..ที่เข้ามาฟังเพลงเป็นเพื่อนกัน และขอขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับเพื่อนๆ น้องๆ หลายคนที่แวะเวียนเข้ามาทักทายกันอยู่เสมอ ขอบคุณคุณแม่ปุ๊(ของน้องกี้ และน้องหนิง) สำหรับคำว่า อรุณสวัสดิ์ในยามเช้า ที่ช่วยเพิ่มกำลังใจและเป็นสิริมงคล ในเกือบทุกๆ วัน และคำว่า ฝันดีราตรีสวัสดิ์ เพื่อส่งดิฉันเข้านอนอย่างหลับสบายในเกือบทุกค่ำคืน...ขอบคุณค่ะ และท้ายที่สุด (เสียที) ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามานั่งฟังเพลงเป็นเพื่อนกันค่ะ...

หงส์ฟ้า


ป.ล. (นั่น! ยังไม่วายมี ป.ล. อีก ) ขอบคุณ คุณตากลม ,โพวี่ , น้องกอล์ฟ, พีพี และเพื่อนๆ บางคนที่ไม่ประสงค์จะออกนาม ที่แวะเวียนเข้าไปทักทายและส่งยิ้มที่บ้านหลังเล็กๆ ของดิฉันนะคะ กลับออกมาแต่ละทีกุมความลับของดิฉันกันจนกระอักกันเลยนะคะน่ะ คิกคิก ขอบคุณค่ะ...คราวนี้ไปจริงล่ะ...

Title - มหัศจรรย์แห่งรัก
Artist - Bakery [Box On Scene]

เมื่อใดหัวใจ กระวนกระวายสับสน
หวั่นไหวเพราะใครบางคน โดยไม่มีสาเหตุ
ปล่อยมันเป็นไป และเพียงเราลองเปิดใจ
จะพบว่ามีบางคนพิเศษเกิดขึ้นในใจ เปลี่ยนโลกทันใด

มหัศจรรย์แห่งรัก สร้างสรรค์ พลังอันยิ่งใหญ่
ต่างคนอยู่ไกลแสนไกล กลับมาอยู่เคียงชิดใกล้
ก่อฝันในใจด้วยรักและความผูกพัน


เมื่อเธอสบตากับฉัน ต่างพบว่าใจเราไหวหวั่น
เป็นนาที ที่สำคัญ จดจำต่อไปแสนนาน
ตราบวันผ่านผัน ภาพยังไม่จางไม่เลือนลางจากหัวใจ
ดั่งเหมือนถูกแรงดึงดูด ใจเธอกับฉันไว้เคียงคู่กัน
หากเมื่อใดที่กายต้องห่าง จะอ้างว้างเพียงใดเงียบเหงาในใจเท่าใด

มหัศจรรย์แห่